ကင္ဆာေရာဂါကာကြယ္ေသာအသီးမ်ား။

ေဆးဘက္၀င္ ပင္စိမ္း။

 

 

 

တစ္ေန႔ပန္းသီးတစ္လံုး = ဆရာ၀န္မလို။                                                                             

ေန႔တိုင္း ပင္စိမ္းရြက္ =ကင္ဆာေရာဂါမျဖစ္။                                                                                                   

တစ္ေန႔ သံပုရာသီးတစ္လံုး = အဆီမရွိ။                                                                          

တစ္ေန႔ႏို႔တစ္ခြက္ = အရိုးျပႆနာမရွိ။                                                                            

တစ္ေန႔ေရ ၃ လီတာ = ေရာဂါမရွိ။

Tulsi ဟာပင္စိမ္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာ၀အေလ်ာက္ေပါက္ေသာ္လည္း ၎ကို ဟင္းခတ္ အေမႊးအႀကိဳင္၊ ဘာသာေရးႏွင့္ေဆး၀ါး အတြက္စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ား Tulsi အပင္ႏွင့္ အရြက္ကို ရွစ္ခိုး ပူေဇာ္ၾကပါ တယ္။

         ေခတ္မွီေလ့လာမႈမ်ားက ၎သည္ အနာသက္သာေစျခင္း၊ အသက္အရြက္ႀကီးသူတို႔ တြင္ ျဖစ္ေသာဆီခ်ိဳေရာဂါကိုသက္သာေစျခင္း၊ ေသြးတြင္းအဆီေလ်ာ့က်ေစျခင္း၊ ဓါတ္ေရာင္ျခည္၏ ဆိုးက်ိဳး မ်ားမွကာကြယ္ျခင္း၊အတြင္းတိမ္ျဖစ္ပြါးမႈကိုကာကြယ္ျခင္း၊ ေရာဂါပိုး (bacteria) မ်ားေသေစနိုင္ ျခင္း၊ ကိုယ္ခံအားျမႇင့္တင္ျခင္း စသည့္အစြမ္းမ်ားရွိတာကိုေတြ႔ရွိၾကပါတယ္။ ၎ရဲ့ ကင္ဆာကာကြယ္နိုင္မႈကို ေတာ့ ဆက္လက္ စမ္းသပ္ရအံုးမွာျဖစ္ပါတယ္။

၎ကိုဟိႏၵဴေဆးမ်ားတြင္ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ၍သံုးဆြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ ၎သည္ ကိုယ္ခႏၶာရွိ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ဟန္ခ်က္က်က်လုပ္ေဆာင္နိုင္ရန္ ညႇိႏႈိင္းေပးျခင္းႏွင့္ စိတ္ဖိစီးမႈ (stress) မ်ား ကိုကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရာ၌လည္းပါ၀င္လုပ္ေဆာင္သည္ဟုယူဆၾကပါတယ္။ ၎ကို အေအးမိျခင္း၊ ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ အစာအိမ္ေရာဂါ၊ ႏွလံုးေရာဂါ၊အဆိပ္မိျခင္း၊ငွက္ဖ်ားေရာဂါႏွင့္ ေရာင္ရမ္းေရာဂါ (inflammation) မ်ားမွာအသံုးျပဳၾကပါတယ္။

၎ကို ေရေႏြးတြင္ခတ္၍ လက္ဘက္ရည္ၾကမ္းကဲ့သို႔ေသာက္ျခင္း၊ အရြက္မ်ားစားျခင္း၊ ေထာပတ္ျဖင့္ေရာ္ေႏွာ္သံုးေဆာင္ျခင္း၊ အဆီအျဖစ္ျဖင့္ေဆးမ်ားတြင္ႏွင့္ အလွဆီမ်ားတြင္ အသံုးျပဳၾက ပါတယ္။ အရြက္ေျခာက္ကို စပါးစသည့္ အေစ့အဆန္မ်ားႏွင့္ေရာ္လ်က္ပိုးေကာင္ (insect repel) မ်ား မလာေအာင္အသံုးျပဳၾကပါတယ္။

ပင္စိမ္းပင္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံနွံ႔အျပားတြင္ ေပါက္ေရာက္ၿပီး အပူပိုင္းေဒသတြင္ ပိုမိုေပါက္တတ္ ၾကသည္။ မ်ိဳးေစ့မွတဆင့္ အပင္စိုက္ရန္ လြယ္ကူေသာအပင္ ျဖစ္သည္။ ေျမၾသဇာ အထူးမလိုအပ္လွေပ။ တႏွစ္လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္၊ သံုးႀကိမ္ အရြက္ရယူႏိုင္၏။ ေနာက္ က်လွ်င္ အလိုလို ေၾကြက်သြားသျဖင့္ ဂရုျပဳဖို႔ လိုအပ္သည္။ အရြက္ႏွင့္ အေစ့ကို ေဆးအျဖစ္ အမ်ားဆံုး အသံုးျပဳၾကသည္။

ပင္စိမ္းပင္သည္ အပင္ငယ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး အျမင့္ႏွစ္ေပမွ သံုးေပခန္႔အထိရွိ၏။ အရြက္မွာ ေသးၿပီး စိမ္းလ်က္ ႏူးညံ႔၏။ ရြက္နားမွာ လႊသြားပံုရွိသည္။ အပြင့္ျဖဴကေလးမ်ားပြင့္တတ္ကာ ရနံ႔အလြန္ေမႊး သျဖင့္ ဟင္းခတ္အေမႊးအႀကိဳင္အျဖစ္အသံုးျပဳၾကသည္။ အပြင့္မ်ား အခို္င္လိုက္ပြင့္၍ ပြင္ခ်ပ္မ်ားေပၚတြင္ အေမြးႏုကေလးမ်ားရွိသည္။ တေပါင္း တန္ခူးလမ်ား၌ ပြင့္တတ္ၾကသည္။ အရသာမွာ ပူစပ္ေသာ အရသာျဖစ္ကာ ပင္စိမ္းျဖဴ၊ ဟင္းစားပင္စိမ္း၊ ပင္စိမ္းနက္၊ ပင္စိမ္းညိဳ၊ ပင္စိမ္းႀကီး၊ ဗလရွင္ပင္ဟူ၍ ပင္စိမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကသည္။

ျမန္မာေဆးက်မ္း အလိုအရ ပင္စိမ္းသည္ ပူ၏၊ စပ္၏၊ အနည္းငယ္ခါး၏၊ ေလသလိပ္ကို ႏိုင္၏၊ ဆီးကိုႏိုင္၏၊ ေလကိုသက္ေစၿပီး ေသြးကို တက္ေစႏိုင္သည္၊ ရင္က်ပ္နာ၊ အစာမေၾက၊ ခၽြဲက်ပ္နာတို႔ကို ႏိုင္၏၊ ေခ်ာင္းဆိုးနာ၊ ပိုးနာ၊ ထိုးက်င္ေသာအနာကို ပယ္ႏိုင္၏။

အစာေၾကျခင္း၊ ခံတြင္းေကာင္းျခင္း၊ အနံ႔ေကာင္းျခင္း၊ အသံသာျခင္း၊ အသက္ရွည္ျခင္းကို ရရွိ ေစသည္။ လူကို အက်ိဳးပြားေစသည္။

ပင္စိမ္းရြက္ ပင္စိမ္းေစ့မ်ားကို ျမန္မာ့ေဆးဝါးအျဖစ္ အသံုးျပဳပံုမ်ားမွာ -

(၁) နားကိုက္=ပင္စိမ္းရြက္ကို မီးအံုးၿပီး နားထဲသို႔ အရည္ ႏွစ္စက္ေလာက္က်ေအာင္ ညႇစ္ထည့္ ေပးပါ။

(၂) သြားကိုက္=ပင္စိမ္းသတၳဳရည္ႏွင့္ ငရုတ္ေကာင္း၊ ပရုတ္တို႔ကို ႀကိတ္ၿပီး အလံုးကေလးမ်ား လံုး၍ သြားပိုးစားသည့္ သြားအေခါင္းထဲသို႔ ထည့္ေပးပါ။

(၃) ကေလး ေက်ာပူ ေခါင္းပူ=ပင္စိမ္းရြက္နဲ႔ ကြမ္းရြက္ ဆတူယူ၍ က်ပ္ခိုးႏွင့္ နႏြင္းမႈန္႔ အနည္း ငယ္ျဖင့္ ေရာႀကိတ္ၿပီး လိမ္းေပးပါ။ (တကုိယ္လံုး ခပ္ပါးပါး လိမ္းေပးပါ)

(၄) ေခါင္းတျခမ္းကိုက္=ပင္စိမ္းရြက္သတၳဳရည္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ညႇစ္ရည္ကို ယူ၍ နားထင္ႏွင့္ နဖူးတြင္ လိမ္းေပးပါ။

(၅) ဆီးခ်ဳပ္၊ ဆီးေအာင့္၊ အသည္းေရာင္၊ အသားဝါ=ႏွမ္းေစ့ႏွင့္ ပင္စိမ္းေစ့ကို ဆတူႀကိတ္ၿပီး ထန္းလ်က္နဲ႔ေတ၍ ဆီးကင္းေလာက္ အလံုးေလးမ်ား လံုးထားပါ။ ေျခာက္ေအာင္ ေနလွန္းၿပီး နံနက္-ည တလံုးက်စီ စားေပးပါ။ ထိုသို႔စားေပးျခင္းျဖင့္ လိပ္ေခါင္းေရာဂါ၊ ျမင္းသရိုက္နာ ေရာဂါ မ်ား ေပ်ာက္၏။

(၆) သားသမီး ေဝးလိုေသာ္=ပင္စိမ္းရြက္ လက္တဆုပ္ ျပုတ္ရည္တပန္းကန္ကို ဥတုေသြး လာၿပီးသည့္ ေနာက္ သံုးရက္ဆက္တိုက္ ေသာက္ေပးပါ။

(၇) အဖ်ားနာတာရွည္=နံနက္ေစာေစာ ပင္စိမ္းရြက္သတၳဳရည္ ေၾကြဇြန္းတဇြန္းခန္႔ ေသာက္ေပးပါ၊ အဖ်ားက်သြားပါမည္။

(၈) ငွက္ဖ်ား=ပင္စိမ္း လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ေလး-ငါးရြက္မွ်ကို ငရုတ္ေကာင္းေစ့အနက္ သံုးေစ့၊ တပတ္လွ်င္ ႏွစ္ႀကိ္မ္ မွန္မွန္ေသာက္ေပးပါ။

(၉) ေပြးနာ၊ အေရျပား ယားနာ=ပင္စိမ္းရြက္ကို သံပုရာရည္ႏွင့္ ေရာၿပီး ညက္ေနေအာင္ ေထာင္းပါ၊ ထိုေထာင္းထားသည့္ အရြက္ျဖင့္ ပြတ္တိုက္ေပးပါ။ အံုေပးပါ။

(၁၀)အစာမေၾက၊ ဝမ္းကိုက္=ပင္စိမ္းရြက္ျပဳတ္ရည္ကို ေသာက္ေပးပါ။

(၁၁)လည္ေခ်ာင္းနာ၊ အသံဝင္=ပင္စိမ္းေစ့ (ပင္ပြား)ကို ေရစိမ္၍ ထိုေရကို ေသာက္ေပးပါ။

(၁၂)အိုင္းအနာ၊ အဖုအနာ=ပင္စိမ္းရြက္ျပဳတ္ရည္ကို အဖုအနာမ်ားႏွင့္ အိုင္းနာမ်ားအေပၚ ဖန္ရည္ေဆးေပးပါ။ အနာ၌ ပိုးတြယ္ခဲ့လွ်င္ ပင္စိမ္းရြက္ေျခာက္မႈန္႔ကို ျဖဴးေပးပါ။

(၁၃)အေရျပားအနာမ်ား=(အေရျပားေရာဂါဟူသမွ်) ပင္စိမ္းရြက္ သတၳဳရည္ (၅၀)က်ပ္သား၊ ႏွမ္းဆီ(၁၅)က်ပ္သား ေရာ၍ မီးမွ်ဥ္းမွ်ဥ္းႏွင့္ ေရခန္းသည္အထိ ခ်က္ေပးပါ။ ထိုဆီျဖင့္ အေရျပားနာ၊ ယားယံနာ ဟူသမွ် လိမ္းေပးပါ။ ယင္းဆီသည္ ေရေႏြးအၾကမ္းပန္းကန္ တလံုးထဲသို႔ ဆီႏွစ္စက္ သံုးစက္ခ်ေပးၿပီး ပူပူေလး မႈတ္၍ ေသာက္ေပးပါက ႏွာေစး အေအးမိ ေခ်ာင္းဆိုးေရာဂါမ်ားကိုပင္ ေပ်ာက္ေစပါသည္။ ထိုဆီျဖင့္ လိမ္းထားပါက မွက္ ျခင္မ်ား မကိုက္ပါ။

(၁၄)ဗိုက္ေၾကာျပတ္=(ကုိယ္ဝန္ေဆာင္) ဗိုက္ေၾကာျပတ္ၿပီး ယားယံေနပါက ပင္စိမ္းရြက္ေျခာက္ မႈန္႔ ျဖဴးၿပီး ပြတ္သပ္ေပးပါ။

(၁၅)ဝက္ျခံ၊ တင္းတိပ္၊ ညႇင္း၊ အျဖဴကြက္=ပင္စိမ္းရြက္ သတၳဳရည္ကို လိမ္းေပးပါ။

(၁၆) ကေလး သန္က်=ပင္စိမ္းသတၳဳရည္ကို တိုက္ေပးပါ။

(၁၇)နားအူ၊ နားကိုက္၊ နားျပည္ယို=ပင္စိမ္းရြက္ သတၳဳရည္ကို ဇြန္းျဖင့္ထည့္၍ မီးျဖင့္အပူေပးပါ။ ထိုသတၳဳရည္ ေႏြးေႏြး ႏွစ္စက္ သံုးစက္ခန္႔ ထည့္ပါ။

(၁၈)ႏွာေခါင္းႏွာပိတ္၊ ႏွာေခါင္းအတြင္းေျမႇးေရာင္=ပင္စိမ္းရြက္ကို အေျခာက္လွန္းၿပီး ညက္ေန ေအာင္ အမႈန္႔ေထာင္းပါ။ ႏွာေဆးအျဖစ္ အသံုးျပဳပါ။

(၁၉)ငွက္ဖ်ားတုန္ခ်မ္း=ပင္စိမ္းအျမစ္ကို ေရသံုးခြက္တခြက္တင္ က်ိဳၿပီး ေသာက္ေပးပါ။ ေခၽြးထြက္လာၿပီး အဖ်ားက်သြားပါမည္။

(၂၀)ပ်ား၊ ပုရြက္ဆိတ္၊ ကင္း အဆိပ္ရွိအေကာင္ ကိုက္လွ်င္=ပင္စိမ္းပင္ ပဥၥငါးပါးကို ထုေထာင္းၿပီး အံုေပးပါ။

(၂၁)လည္ေခ်ာင္းနာ၊ ပန္းနာ၊ ေခ်ာင္းေျခာက္ဆိုး=ပင္စိမ္းပြင့္ အပြင့္လိုက္ကို ခ်င္းေျခာက္၊ ၾကက္သြန္နီႏွင့္ ထုေထာင္း၍ ပ်ားရည္ႏွင့္ ေရာ၍ လွ်က္ေပးပါ။ သလိပ္မရသည့္ ေခ်ာင္းဆိုးနာမ်ား ေပ်ာက္ကင္းေစပါသည္။

(၂၂)သားသမီး ေဝးလိုေသာ=အမ်ိဳးသားမ်ား ပင္စိမ္းရြက္ဆယ္ရြက္ကို ေန႔စဥ္စားေပးပါ။ က်န္းမာေရးကို လံုးဝမထိခိုက္ေစဘဲ ပိုမို၍ သြက္လက္ထက္ျမက္ေစေၾကာင္း အိႏၵိယေဆး သုေတသနမွ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပ ခဲ့၏။

(၂၃)ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္=ပင္စိမ္းရြက္ သတၳဳရည္ကို ပ်ားရည္ႏွင့္ ဆတူေရာၿပီး တေန႔သံုးႀကိမ္ ေသာက္ ေပးပါ။ သလိပ္ရႊင္ၿပီး ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေစ၏။

(၂၄)အစာအိမ္အခ်ဥ္ေပါက္ေလနာ=ပင္စိမ္းရြက္ေျခာက္ကို ေရေႏြးစိမ္၍ ေရေႏြးၾကမ္း ေသာက္ သလို ေသာက္ေပးပါ၊ ကေလးမ်ား ေလထိုး၊ ေလေအာင့္ေရာဂါပါ ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ပါသည္။

(၂၅)အေအးမိ၊ ႏွာေစး၊ ေခ်ာင္းဆိုး=ပင္စိမ္းရြက္အစိုကို သံုးခြက္တခြက္တင္က်ိဳၿပီး ပူပူေလး ေသာက္ေပးပါ။ တုပ္ေကြးေရာဂါမ်ားကိုပင္ ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ပါသည္။

(၂၆)အဆုတ္ေရာဂါ၊ ပန္းေသ ေရာဂါ၊ မ်က္စိေရာဂါ၊ ေခ်ာင္ဆိုးပန္းနာ=ေမ်ာက္သားကိုကင္၍ ပင္စိမ္းႏိုင္ႏို္င္ႏွင့္ ေၾကာ္စားပါ။

(၂၇)ေလငန္း၊ ေလျဖတ္၊ အဆစ္ေရာင္=ပင္စိမ္းပဥၥငါးပါးကို ေရေႏြးေဖ်ာ၍ အေငြ႔ကိုရွဴေပးပါ။

(၂၈)ေျမြႏွင့္ အဆိပ္ရွိသတၱဝါ ကိုက္ခဲပါက=ပင္စိမ္းရြက္ႏွင့္ ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္ရြက္ကို ဆတူႀကိတ္၍ ဆီးသီးလံုးခန္႔ နံနက္တလံုး၊ ညတလံုး စားေပးပါ။ ကိုက္ခံရသည့္ ဒဏ္ရာတြင္ ႀကိတ္ဖတ္ကို အံု၍ အဝတ္ျဖင့္ စည္းေပးပါ။

(၂၉) သူငယ္နာ ေက်ာပူေခါင္းပူ=ပင္စိမ္းရြက္၊ ကြမ္းရြက္၊ နႏြင္းမႈန္႔၊ က်ပ္ခိုး အနည္းငယ္ ေရာ ႀကိတ္၍ ကေလးကို ခပ္ပါးပါး လိမ္းေပးပါ။ ဦးေခါင္းမွ ေျခဖ်ားအထိ သပ္ခ်ေပးပါ။

(၃၀) မီးဖြားၿပီးစ အပုပ္ဆန္=ပင္စိမ္းရြက္ ေၾကာ္စားပါ။

(၃၁)ပန္းေသ၊ ပန္းညႇိဳး၊ ဝမ္းပ်က္=ပင္စိမ္းရြက္ကို ငါးခူ၊ ငါးက်ည္းႏွင့္ျဖစ္ေစ ဆိတ္သား၊ ခိုသားႏွင့္ျဖစ္ေစ ေၾကာ္စားေပးပါ။(သို႔) ငါးပေနာ္ႏွင့္ ေၾကာ္စားပါ။

(၃၂)ဆီးေရာဂါ=ပင္စိမ္းရြက္ရည္ လိမ္းေပးပါ။ အပူၿငိမ္းၿပီး အဆိပ္ကို ေၾကေစသည္။

(၃၃) ကင္းၿမီးေကာက္ကိုက္=ပင္စိမ္းရြက္ႀကိတ္၍ အံုေပးပါ။

(၃၄)ေခ်ာင္းဆိုးနပန္းနာ=ပင္စိမ္းပြင့္၊ ခ်င္းေျခာက္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ထုေထာင္း၍ ပ်ားရည္ႏွင့္ လ်က္ေပးပါ။

(၃၅)သလိပ္ကပ္ ခၽြဲက်ပ္=ပင္စိမ္းရြက္ကို လက္တဆုုပ္ခန္႔ခူး၍ အရည္ထြက္ေစရန္ ႀကိတ္ေျခ ညႇစ္ေပးပါ။ ထြက္လာသည့္ အရည္အား ေရက်က္ေအးႏွင့္ ေသာက္ေပးပါ။ တေန႔လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ ေသာက္ေပးပါ။ ေန႔လယ္မြန္းတည့္ ေသာက္ပါ။ သံုးရက္ ဆက္ေသာက္ေပးပါ။

(၃၆)ဆီးေရာဂါ၊ ေသြးအက်ိတ္ အခဲေရာဂါ၊ ဆီးပုပ္၊ ဓာတ္ပုပ္၊ သလိပ္ပုပ္=ပင္စိမ္းအေစ့ကို အေျခာက္လွန္းၿပီး အနည္းငယ္ေထာင္းပါ၊ ႏြားႏို႔ သၾကားတို႔ႏွင့္ ေဖ်ာ္ေသာက္ေပးပါ။ အထက္ပါ ေရာဂါမ်ားသာမက ေသြးအက်ိတ္အခဲ ေရာဂါမ်ားပင္ ေပ်ာက္ကင္းေစပါသည္။

(၃၇)ဆီးေအာင့္၊ အေမာသက္သာ=ပင္စိမ္းေစ့ကို သၾကားရည္ႏွင့္ ေဖ်ာ္ရည္ျပဳ၍ ေသာက္ေပးပါ။

(၃၈)မစားခ်င္၊ မေသာက္ခ်င္၊ အစာအိမ္ေလနာ၊ ဝမ္းနာ=ပင္စိမ္းရြက္ သတၳဳရည္ျပဳ၍ ေသာက္ ေပးပါ။

(၃၉)ႏွလံုး၊ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါ၊ ႏွမ္းေစ့=ပင္စိမ္းႏွင့္ ထန္းလ်က္ကို ဆတူႀကိတ္၍ ပ်ားရည္ႏွင့္ ေတပါ။ နံနက္ တလံုး၊ ညအိပ္ရာဝင္တလံုး စားေပးပါ။ ထိုသို႔ စားေပးျခင္းျဖင့္ သြားဖံုးေရာင္ျခင္း၊ သြားကိုက္ျခင္း၊ နားကိုက္ျခင္းမ်ားအျပင္ ေပြး၊ ဝဲ၊ ႏွင္းခူနာႏွင့္ ျမင္းသရိုက္ေရာဂါမ်ားကိုပါ ေပ်ာက္ ကင္းေစပါသည္။

(၄၀)သားက်ည္းကိုက္၊ သားအိမ္ေလွ်ာ၊ ႏို႔ေခ်ာင္းပိတ္၊ ဆီးေအာင့္=ပင္စိမ္းရြက္ကို ငါးက်ည္း ေျခာက္ႏွင့္ေၾကာ္စားေပးပါ။ ထိုသို႔ စားေပးျခင္းျဖင့္ မီးဖြားၿပီးစ အပုပ္ဆန္တတ္ေသာ ေရာဂါမ်ားပင္ ေပ်ာက္ကင္းေစပါသည္။ အစားမွား၍ ေဆးမွား၍ ေအာ့အန္ျခင္းမ်ားကိုပင္ ေပ်ာက္ကင္းေစ၏။

က်မ္းကိုး။

၁။ ေဆးဖက္ဝင္ ပင္စိမ္းပင္ http://www.mawluu.com/2011/07/blog-post_8475.html
ကသစ္ဦး(က်ိဳင္းတံု) (သူရဇၨ ၂၀၀၃-စက္တင္ဘာ)
၂။ http://en.wikipedia.org/wiki/Ocimum_tenuiflorum
၃။ Basil (ပင္စိမ္းေမႊး) http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=1

မႈိနက္ ။

 

 

 

 

 

 

 

 

ျပင္သစ္နိုင္ငံအေနာက္ေတာင္ပိုင္းရွိ Périgord ေခၚတဲ့ေနရာကရတဲ့ မႈိနက္ black truffle (Tubermelanosporum) ဟာ အီတလီနိုင္ငံ Alba ကထြက္တဲ့ မႈိျဖဴ white truffle (Tuber magnatum) ကလြဲရင္ မႈိေတြအားလံုးထဲမွာေစ်းအႀကီးဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာ့သဘာ၀ အစားအစာ ထဲမွာ ေစ်းအႀကီးဆံုး ျဖစ္ၿပီး တစ္ေပါင္ကို ေဒါလာ ၂၄၀-၄၅၀ အထိေစ်းေပးရပါတယ္။ ေရွး ဂရိုနဲ႔ ေရာမေခတ္ကထဲက ၎တို႔ကို ဥေရာပတိုက္သားတို႔ရဲ့ ရသာမြန္အျဖစ္၊ ေဆး၀ါးအျဖစ္၊ ေယာက်္ား အားတိုးေဆးအျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ ၎တို႔ဟာ ေျမေအာက္မွာပြင့္တဲ့ မႈိမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး ပြင့္တဲ့အခါ အေမြးနံ ထြက္တာေၾကာင့္ ၀က္မ၊ သင္တန္း ေပးထားေသာေခြးမ်ားနဲ႔ရွာေဖြၾကပါတယ္။ ၀က္မနဲ႔ ရွာရင္ ေတြ႔သမွ်စားတတ္တဲ့၀က္ေတြရဲ့အက်င့္ေၾကာင့္ ေခြးနဲ႔ရွာတာကပိုမို အႏၱရာယ္ကင္းတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အဲ့ဒီမႈိေတြဟာ ထင္းရူးပင္မ်ိဳးေတြရဲ့အျမစ္ေတြၾကားမွာ ပြင့္တတ္တာမို႔ ၎သစ္ပင္ ေအာက္ သဘာ၀ အေပါက္က ရင္ေကာင္ေတြထြက္တာျမင္ရင္လည္း truffle ရွိေၾကာင္း သိနိုင္ပါတယ္။  မႈိတို႔ရဲ့သဘာ၀အတိုင္းႏွစ္စဥ္ ပြင့္တတ္တာေၾကာင့္ ၎ေနရာကိုမွတ္သားထားျခင္းျဖင့္ ေနာင္ႏွစ္ ေတြမွာလည္း ထပ္မံေတြ႔နိုင္ပါတယ္။

         Truffle ရ့ဲအနံ႔ဟာ မႈိပြင့္ခ်ိန္မွထြက္တာမို႔ အဲ့ဒီအခ်ိ္န္မွ ခူးရပါမယ္။ ခူးၿပီး ၾကာရင္ အနံ႔ေပ်ာက္သြားတတ္တာေၾကာင့္ လက္ကား၀ယ္ေရာင္းသူမ်ား မႈိကိုဆန္ႏွင့္ အံုၿပီး ေရခဲေသတၱာ မွာ သိမ္း ထားၿပီး ေနာက္ေန႔မွာ မွာထားေသာသူထံသို႔ အျမန္ဆံုးနည္းျဖင့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေလ ေၾက ာင္းျဖင့္ပို႔ေပးၾကပါတယ္။ ပင္ေပါင္ေဘာ္အရြယ္ အီတလီမႈိတစ္ပြင့္ဟာ တိုက္ခန္း တစ္ခန္းလံုး ကို ေမြးႀကိဳင္ေစနိုင္ပါတယ္။

မႈိေပၚမွာကပ္ေနတဲ့ ေျမစေတြဖယ္္၊ ဘရပ္ (brush) ၊ေရနဲ႔ တိုက္ေဆး၊စကၠဴနဲ႔ေျခာက္ေစၿပီး  ဟင္းေပၚ စားခါနီး ျခစ္ထဲ့ ျခင္းျဖင့္ ဟင္းရဲ့အနံ႔အရသာကို အထူးေကာင္းမြန္ေစတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ အမဲဟင္း၊ ၾကက္သားဟင္း၊ငါးဟင္း၊ၾကက္ဥေခါက္ေၾကာ္၊ ထမင္း၊ အီတလီေခါက္ဆြဲ၊မုန္႔ပြ၊ ဟင္းခ်ိဳ၊ ဘဲအဆီျပည့္အသဲ၊ Cream and cheese sauces မ်ားေပၚျခစ္ထဲ့ၾကပါတယ္။

အလြန္ေစ်းႀကီးတဲ့ မႈိျဖစ္တာမို႔ ၾကာၾကာသိမ္းဖို႔ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။

၁။ မႈိကို ခဲလို႔ရတဲ့ဖန္ဘူးထဲမွာထဲ့ၿပီး ၂ ပတ္ freezer ( - 20 C) ထဲမွာသိမ္းထားနို္င္ပါတယ္။                    

၂။ မႈိကို သံလြင္ဆီထဲမွာထဲ့ထားျခင္း။                                                                                     

၃။ မႈိရဲ့ အနံ႔အရသာကိုေထာ္ပတ္မွာလည္း ထဲ့သိမ္းထားနိုင္ပါတယ္။ ဆားမပါေသာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ေနေသာ ေထာ္ပတ္ေပၚ လတ္ဆတ္ေသာမႈိကိုျခစ္ခ်ၿပီး အခန္းအပူခ်ိန္မွာ တစ္နာရီ ထားျခင္းျဖင့္ မႈိရဲ့ အနံ႔အရသာဟာေထာ္ပတ္မွာ က်န္ရစ္ေနပါတယ္။ ၎ေထာ္ပတ္ကို ခဲထားျခင္းျဖင့္ တာရွည္ သိမ္းထားနိုင္ပါတယ္။                                                                                                   

၄။ မႈိနံ႔က ဥခြံကိုေဖါက္ထြင္း၀င္နိုင္တာမို႔ မႈိန႔ံပါတဲ့ၾကက္ဥေတြျပဳလုပ္ၿပီး သိမ္းနိုင္ပါတယ္။                                       

ၾကက္ဥ ကာတြန္ ( Carton) ကိုထက္၀က္ပိုင္းၿပီး ကာတြန္ ( Carton) တစ္၀က္ရဲ့ အလယ္မွာ အရြယ္ေတာ္ (medium size) မႈိနက္ တစ္ခု၊ႏွစ္ခု ထဲ့ၿပီး၊ ၾကက္ဥ ကာတြန္ ( Carton) ကို ပလပ္စတစ္အိပ္ထဲထဲ့ ပိတ္ၿပီးေရခဲေသတၱာမွာ ထားရင္ ၃ ရက္ၾကာတဲ့အခါ မႈိနံ႔ရွိတဲ့ၾကက္ဥ ေတြ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီၾကက္ဥေတြနဲ႔ ၾကက္ဥေက်ာ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဟင္းမ်ားခ်က္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ပတ္ထက္ပိုၿပီးထားရင္ေတာ့ ေလသလပ္မႈမရွိျခင္းနဲ႔ ျပင္းထန္တဲ့ အနံ႔ ေၾကာင့္ ၾကက္ဥေတြ ပုပ္ကုန္မယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

        

အဆိပ္ပန္းပင္မ်ား

 

 

 

 

 

 

 

 

 

လွပတဲ့ပန္းေတြေၾကာင့္ Daffodils ပန္းပင္မ်ားကို ကိုယ္ပိုင္ပန္းျခံမ်ားမွာ စိုက္ေလ့ ရွိပါ တယ္။ ပန္းပြင့္မွာ အဆိပ္မပါေပမဲ့ အပင္မွာအဆိပ္ရွိပါတယ္။ အရြက္၊ပင္စည္ အထူးသျဖင့္ ဥမ်ားမွာ မ်ားစြာပါရွိပါတယ္။ ၎တို႔ကိုစားမိပါက ေခါင္းမူးျခင္း၊ဗိုလ္နာျခင္း၊ တက္ျခင္း၊ ကိုယ္လက္မ်ား ထံုက်င္ျခင္း စသည္တို႔ျဖစ္ေစ ပါတယ္။ ၾကက္သြန္ကဲ့သို႔ ေျမတြင္ဥမ်ားပါရွိ တဲ့အတြက္ ခေလး သူငယ္မ်ား စားစရာနဲ႔မွားစားတတ္ပါတယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းအစာေရစာျပက္လပ္မႈေၾကာင့္တိရစၦာန္မ်ားေကၽြးရာ၊တိရစၦာန္မ်ားေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ က်ဴလစ္ပန္းပင္ (Tulips) ေတြမွာလည္း အထက္ပါအဆိပ္မ်ားပါရွိပါတယ္။

ေရြးေစ့ (Rosary Pea) ေတြမွာလည္းအဆိပ္ပါတယ္။

 

 

 

 

 

ေရြးေစ့ (Rosary Pea) ကို စိပ္ပုတီးပဲ လို႔ေခၚတဲ့အတြက္ ဘာသာတရားကိုင္းရႈိင္းတဲ့ အဓိပၸါယ္ ေဆာင္ေနေပမဲ့ ေရြးေစ့ထဲမွာပါတဲ့ အဘရင္ (abrin) ေခၚတဲ့အဆိပ္ဟာ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ အျပင္းဆံုး အဆိပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးေစ့ရဲ့ ေတာက္ပတဲ့ အေရာင္ေၾကာင့္  စိပ္ပုတီး၊လက္ေကာက္၊ ေျခက်င္း ၀တ္ (foot chain) စသည္ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုျပဳလုပ္စဥ္ လက္မွာ ဒါဏ္ရာရၿပီး လူ အမ်ား အျပားေသဆံုးခဲ့ဖူးပါတယ္။

Trinidad  ေခၚ West Indies လူမ်ိဳးမ်ား ေရြးေစ့နဲ႔ျပဳလုပ္ေသာ လက္ေကာက္၊ ေျခက်င္း   ၀တ္ မ်ား၀တ္ဆင္ထားျခင္းအားျဖင့္ မေကာင္းဆိုး၀ါးမ်ားရဲ့ အႏၱရာယ္မွကင္းေ၀းေစတယ္ လို႔ ယံုၾကည္ၾက ပါတယ္။ ေရြးေစ့မွာ အနက္၊အျဖဴ၊အစိမ္း၊အနီ ဆိုၿပီး အေရာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ အနီေရာင္နဲ႔ အနက္ ေရာင္ မ်က္ဆံကေတာ့ အမ်ားဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးေစ့အပင္ေတြဟာႏြယ္ပင္မ်ိဳးမွာပါ၀င္ၿပီး ၁၂ ရာသီ ဖူးပြင့္ ပါတယ္။ ေရြးေစ့ေတြရဲ့ အေလးခ်ိန္က တစ္သမတ္တည္းရွိတာမို႔ အိႏၵိယျပည္နဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံ ေရႊခ်ိ္န္တြယ္ ရာမွာ အသံုးျပဳၾကပါတယ္။

(Siddha medicine)  ေခၚတဲ့ေရွးက်ေသာ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ားအသံုးျပဳတဲ့ေဆးမွာေတာ့ အျဖဴမ်ိဳးရဲ့ အဆီကို ပန္းေသေပ်ာက္ေဆး အေနနဲ႔ အသံုးျပဳ ၾကပါတယ္။

 

အဂၤလန္နိုင္ငံသားရဲ့အစားအေသာက္မ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ ရႈ႔ခင္းမ်ား။

 

 

အဆိပ္ ၾကက္ဆူသီး/ေစ့ (Castor beans)။

 

 

 

 

က်မတို႔ငယ္ငယ္ကအ၀င္ဆိုးတဲ့ၾကက္ဆူဆီကို သံခ်ေဆးေသာက္ၿပီးရင္ ၀မ္းသြားေအာင္ ေသာက္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မ်ားကိုလည္း မေမြးဖြါးမီ ၀မ္းသြားေအာင္နဲ႔ ေမြးဖြါးလြယ္ ေအာင္တိုက္ေၾကြးၾကပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ၾကက္ဆူသီးမွာ အလြန္အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ricin ပါရွိပါတယ္။ ၾကက္ဆူသီးတစ္သီးမွာ ပါတဲ့ ricin ဟာ လူႀကီးတစ္ေယာက္ကို မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္းေသေစနိုင္ပါတယ္။

ၾကက္ဆူသီးကို ၀ါးစားျဖင္း၊ ၿမိဳခ်ျခင္းျပဳပါက ထြက္လာေသာ ၾကက္ဆူဆိပ္သည္ အနာ ျဖစ္ေစႏိုင္သည္။

ၾကက္ဆူဆိပ္ကို သုံးစြဲၿပီး ၾကက္ဆူသီးမွ က်န္ရစ္ေသာ အညစ္အေၾကးမ်ားမွလည္း ထုတ္ ယူႏိုင္သည္။

ၾကက္ဆူဆိပ္သည္ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ထဲရွိ ဆဲလ္မ်ား လိုအပ္ေသာ္ ပရိုတိန္းဓာတ္ မထုတ္ လုပ္ႏိုင္ေအာင္ တာဆီးသည္။ ပရိုတိန္းမရရွိေသာအခါ ဆဲလ္မ်ားေသကုန္သည္။

ၾကက္ဆူဆိပ္ပါ၀င္ေသာ အရာ၀တၱဳကို စားျခင္း (၀ါးစားျခင္း) သို႔မဟုတ္ ရႈသြင္းျခင္း၊ ထိုးသြင္းျခင္းျဖင့္ အဆိပ္သင့္နိုင္သည္။

ၾကက္ဆူဆိပ္ကို စားသုံးမိပါက ၆ နာရီမွ ၁၂ နာရီအတြင္း ကနဦး လကၡဏာမ်ား ေပၚ တတ္ေလ့ရွိသည္။ ထိုကနဦး ေရာဂါ လကၡဏာမ်ားသည္ အစာေျခလမ္းေၾကာင္းစနစ္ကို အမ်ားဆုံး ထိခိုက္ေလ့ရွိၿပီး၊  ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ျခင္း၊ ပ်ိဳ႕အန္ျခင္း ႏွင့္ ၀မ္းဗိုက္နာက်င္ျခင္းတို႔ ပါ၀င္သည္။

ပုံမွန္အားျဖင့္ ၁၂ မွ ၂၄ နာရီအတြင္း ေရာဂါလကၡဏာမ်ား တိုးပြားလာေလ့ရွိၿပီး၊ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေရဓာတ္ခန္းေျခာက္ျခင္းႏွင့္ ေက်ာက္ကပ္ႏွင့္ အသည္းျပႆနာမ်ား ပါ၀င္သည္။

ၾကက္ဆူဆိပ္ကို ရႈသြင္းမိပါက ကနဦးေရာဂါလကၡဏာမ်ားသည္ အေစာဆုံးအေနျဖင့္ အဆိပ္ သင့္ၿပီး ၄နာရီမွ ၆ နာရီအတြင္း ေပၚတတ္ၿပီး ျပင္းထန္ေသာ လကၡဏာမ်ားမွာမူ အဆိပ္ သင့္ၿပီး ၂၄နာရီ ၾကာၿပီးမွသာ ေပၚတတ္သည္။ အေစာပိုင္းလကၡဏာမ်ားသည္ အသက္ရႈစနစ္ကို ထိခိုက္ေစေလ့ရွိၿပီး အသက္ရႈခက္ခဲျခင္း၊ အသက္ရႈရပ္ျခင္း၊ ၀မ္းေခါင္းပိုင္း ျပည့္အင့္ျခင္း ႏွင့္ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္းတို႔ ျဖစ္တတ္သည္။ ၾကက္ဆူဆိပ္သင့္သည့္ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားသည္ လ်င္ လ်င္ ျမန္ျမန္ တိုးပြားလာၿပီး အသက္ရႈလမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ၊ အဆုတ္ရည္ (အဆုတ္တြင္းအရည္)ဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားမွာ ပိုဆိုး လာၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ အသက္ရႈပိတ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္လာသည္။  

ၾကက္ဆူဆိပ္သင့္ျခင္းေၾကာင့္ ေသဆုံးမႈသည္ အဆိပ္သင့္ၿပီး ၃၆ နာရီမွ ၇၂ နာရီအတြင္း ျဖစ္ပြားေလ့ရွိသည္။ ၾကက္ဆူဆိပ္အတြက္ ေျဖေဆးရွိပါသည္။ ၾကက္ဆူဆိပ္သင့္ျခင္းကို သိရွိႏိုင္ရန္ ဓာတ္ခြဲခန္းတြင္စမ္းသပ္နိုင္ပါသည္။

 

က်မ္းကိုး။                                                                                                                                

 

၁။ ၾကက္ဆူဆိပ္သင့္ျခင္း အေမး၊ အေျဖ http://www.kdheks.gov/cphp/download/pic_sog/Ricin/RicinFactsheet_BU.pdf